Historia dworku

tl_files/centrum_polonii/historia-dworku/g.gifOd końca XV w. posiadłości Breńskich często zmieniała właścicieli. Od 1667 r. posiadłość należała do rodu Czartoryskich herbu Pogoń Litewska. Za ich panowania został założony piękny park, którego twórcą w stylu wersalskim, był książę Józef Czartoryski. Całość została skomponowana przez słynnego wiedeńskiego projektanta ogrodów Pfaffinera, który kierowała pracami przy zakładaniu parku w latach 1750-1760.

W 1786 r. Ewaryst Kuropatwicki pisał, że ów park jest najpiękniejszym ogrodem w całej Galicji. W swej świetności park dotrwał do końca II wojny światowej. Dzisiejszy park jest już tylko zaniedbaną pozostałością, po pięknym ogrodzie, w którym zieleń uformowana była w sposób geometryczny. Strzyżono drzewa w rozmaite kształty, tworzono ściany z niszami, a w nich stały mitologiczne rzeźby. W całość wkomponowana była sadzawka w kształcie podkowy, z romantycznym mostkiem łączącym park z dworkiem. Ostatnim rodem dziedziczącym dobra breńskie byli Konopkowie.

O wyjątkowym charakterze parku w Brniu świadczy fakt umieszczenia w "Encyklopedii Staropolskiej" Aleksandra Brucknera z 1937 r. pod hasłem "ogrody", fotografii ogrodu pośród przykładów najpiękniejszych ogrodów i parków polskich.

Tak wyglądał dworek przed wojną: